vrijdag 12 juli 2019

Edinburgh - 12 juli 2019 vrijdag

“Laten we hier nog een groepsfoto maken, zo voor de brug”, wijst Ruud terwijl we samen komen voor het palaver in Port Edgar. Beetje inschikken, beetje naar rechts schuiven, en t lukt, de meute staat erop!
We gaan beginnen aan het nachtje door naar Peterhead, Noord Schotland. Het is al 2 dagen broeierig warm. Gisteren code geel voor onze landstreek, met kans op zwaar onweer. Niks gezien, niks gehoord. Paar spatjes regen. Prima weer gehad in Edinburgh, met nachtelijke stortbuien, en een eerste havendag regenjas mee. 
Net als 6 jaar geleden komt er een groot hogedrukgebied over Schotland heen te liggen komende dagen. Wat weinig wind, maar we zullen niet klagen. T kan zo veel slechter. Als je factor 30 en 50 moet smeren is het goed. 
De Round Britain Adventure Cruise is 10 dagen geleden van start gegaan in Scheveningen, in het warme warme warme weekend! Vertrek paar uur uitgesteld om de top van de harde westenwind er net even af te laten. De wind zou in de avond mooi ruimen naar NW en N, zodat de koers gaandeweg naar Engeland verlegd kon worden. De noordelijke Noordzee zou niet aangenaam zijn met harde NW wind. Wij kunnen “er onder door” naar de overkant.
Uiteindelijk wordt het nog een motoroversteek naar Hartlepool voor de tweede dag. Onderweg kwamen we, behalve veel boorplatforms en windmolenparken, ook veel visboeitjes tegen. Niet altijd goed zichtbaar en helaas pikt de Safina er net voor het licht wordt ééntje op. Schroef vast, geen snelheid meer. En slepen helpt ook niet. De Bolder met de 100 pk op volle kracht, krijgt de vaarsnelheid maar tot 1 à 1,5 knopen door het water. Daar hangt iets goed zwaars onder.
Paul besluit dat er niets anders op zit dan op open water met zn duikset onder de Safina te duiken om het geheel te klaren.
Het lukt, ondanks de harde stroming. Drie kwartier later kan de Safina weer vooruit!

Een aantal van de groep hebben gewacht in de commerciële haven voor het water hoog genoeg stond om naar de sluis van de marina te gaan. Een “warm welcome” wachtte. 
En of de duvel er mee speelt, of het heeft verband met de visnet-actie: Safina verliest in de sluis haar schroef. 
Appje in de groep en een juiste reserveschroef verwisselt van eigenaar. ‘s Middags in de kraan en ook die klus is geklaard.

Hartlepool - Amble wordt een heerlijke zeildag, met veel leven op en in het water.

Ook bij Amble wordt op zee gewacht voor we over de drempel kunnen. Bij anker op blijkt de ankerlier van onze Shaula te haperen totdat ie t geheel begeeft. 

Opstapper Bert wisselt met Jules en Maite  bij ons aan boord en een middag in de workshop sleutelen met Ruud aan de ankerlier levert de eindconclusie “niet meer te repareren”. En Google levert 1 op voorraad in een zaak in Southampton met gratis UK delivery, paar pond extra voor levering in 1 werkdag. In Port Edgar marina zal de lier op ons wachten.

We bekijken de finale van het WK vrouwenvoetbal met veel enthousiasme in de jachtclub van Amble, waar een mooi groot tv scherm hangt. De laatste gasten van een doopfeest verlaten net de club, als een andere ambiance begint. De EK-finale hadden we een tweetal jaar geleden in Zweden gekeken, met de groep van de Nordic Round. Zo blijven de evenementen altijd bij je.
Eyemouth is dit jaar niet zo meedenkend als vorige keer en ziet geen kans onze groep of zelfs in 2-en gesplitst een plekje voor de nacht te bieden. De visservloot neemt klaarblijkelijk de gehele kade in beslag en de bezoekerssteiger zou onvoldoende diepte en ruimte bieden. Leuk detail is wel dat onze RBAC 2013 groep full color als attractie van Eyemouth marina staat in de brochure Sail Scotland.
Dus: in 1 keer naar Edinburgh.
Vroeg op, om 5 uur eerste boten over de drempel bij de haven van Amble Voordeel: t is al licht. Dat scheelt enorm. Er staat nog een forse deining in de havengeul. Eenmaal op zee is het goed te doen. Lekker zeilen, een stukje motoren, afgewisseld met dolfijnenshow, papegaaiduikers, zeehonden en de rots vól Jan van Genten, Bass Rock. Ruim voor donker varen we onder de markante vaalrode Forth Railwaybridge door en liggen in een mooie box in Port Edgar Marina. 
Wat Jules het allermooist vindt in deze haven is de verkoopgarage Engine 710 op het terrein. 10 Landrover Defenders op een rij en aan de andere kant van de weg nog 10. Een snoepwinkel.
South Queensferry is een prettig dorp, met karakteristieke gevels in de hoofdstraat langs het water: een oude pub met beschilderd uithangbord, kinderkopjes, restaurants en bankjes aan het water te over.
Ideaal om af te wisselen met de drukte van het nabijgelegen Edinburgh.




dinsdag 4 juni 2019

Week Solent

Gosport, Southampton, Buckler’s Hard, Lymington, Cowes: we wisselen stadje af met stad, natuur, stadje/dorp. Iedere ligplaats heeft een geheel eigen karakter. Het uitzicht vanaf de boot is totaal verschillend, telkens slechts 10 mijl verderop varend over schitterend water. Ook de medevaarders variëren van klein tot groot: surfersp, optimisten, kajuitzeilbootjes tot racezeiljachten, snelle ribs tot onze vloot motorboten, en dan niet te vergeten veerboten, cruiseschepen en containerschepen. Allemaal tegelijk op 1 dag op dat vaarwater tussen het Isle of Wight en vaste wal Engeland.

Af en toe wordt er geklust zoals de workshop “stekkeren”, om verloopstekker 32amp naar 16 amp te maken, met Formule 1 race op de iPad ernaast.


Buckler's Hard op een mooie zonnige avond met steiger vol motorboten :-)





Lymington, karakteristiek Engels

Schitterend weer bij The Needles

Uitzicht vanuit the Harbour Hotel bij OceanVillage Marina in Southampton


zaterdag 25 mei 2019

Van dolfijnen tot grootste vliegdekschip

Deze week vliegt voorbij met mooie havendagen en schitterende tochten. Het weer is goed, niet te veel wind, zon erbij, zicht goed. En dolfijnen. Bij Beachy Head worden ze gespot op de Sainte Firmine en zwemmen ze later een uur mee spelend rond de nieuwe srabilizers van de Philae. Die dingen kosten een paar centen maar ze hebben nu al “hun geld opgebracht”, wordt lachend gezegd bij de borrel op de steiger in Gosport.
We liggen met uitzicht op de Spinnaker Tower, waar zaterdag het grootste schip van de Britse marine voorbij vaart: de HMS Queen Elizabeth, 289 m lang, 87 m breed. Langs de haven zitten op alle muurtjes en steigers mensen te kijken. 3 juni zijn Queen Elizabeth en Trump hier op bezoek voor de D-Day herdenking.
De wandelploeg  en het hardloopploegje hebben in de diverse havens het stramien er weer goed inzitten: verzamelen om 08.30 uur en gaan! De wandelploeg bereidt het nu uit met koffie tussendoor en 1 uur lopen worden er 2,5-3.
Vrijdag komen Yvonne en Jules aan vanuit Nederland met de veerboot. Dover Seaways eindelijk eens vanaf dek kunnen bekijken in plaats van langs de Shaula voorbij schuivend. Jules neemt Paul mee terug naar Nederland voor de start van de 2e Solent Cruise. Yvonne blijft in de Solent komende week.









maandag 20 mei 2019

Fast forward

Zo lees je over The Isles of Scilly, zo varen we maanden later Dover binnen met de Solent Adventure Cruise 2019….de tijd vliegt, dus na geconcludeerd te hebben dat de Scilly Adventure Cruise 2018 een groot succes was, ga ik "fast forward".
2019 staat weer bol van vaaravonturen. Nu eerst naar de Solent. Net onderweg met de eerste groep van 9 motorboten.
De eventuele "no go"-factor van de afgelopen 2 dagen was het zicht. Wind zit in de mooie hoek NO -> N --> NW 4-5 Bft. Maar ja, kans op mist. Alle bronnen doorgespit en conclusie "we gaan". Langs de kust is het anders dan in de binnenlanden, lees ik op de NOS-app. Ik zie lage bewolking, dichte bewolking, een grijs pak. Frisjes. Geen zon, maar die gaat later deze week echt wel weer een keer te voorschijn komen, ook voor ons kustvaarders.


Verzamelen in het mooie, historische Zierikzee
Na een korte nacht in Nieuwpoort staan we om 05.00 uur te palaveren. Het is springtij en het tij staat in de ochtenduren mee naar Dover. Zoals een echte "OceanPeople" betaamt, dan vroeg uit de veren en gaan. Gelukkig wederom geen mist-belemmering.




De oversteek in het TSS is rustig. Ons groep "roze bootjes" vaart keurig over.
Dover Marina is dit vaarseizoen nog oud vertrouwd "under construction". We liggen in het Granville Dock. Volgend jaar gaat de nieuwe moderne jachthaven met boulevard open, EU gesubsidieerd.

Dit jaar kunnen we nog een paar keer afscheid nemen van het oude
havenkantoor, op onze tochten.
Dover 2.0




zondag 5 augustus 2018

Op The Isles of Scilly

We zijn in The Pool, de baai van St Mary’s!!
Schitterend zomerweer. Zwemmen tussen de moorings.
Sail Scilly 2018 is gearriveerd op The Isles of Scilly. Geweldig!!

donderdag 2 augustus 2018

Isle of Wight - lang gekoesterde dromen

Dag 5 - 26 juli Naar de Folly Inn.
Met de vissers naar buiten. Vroeg op. Met opkomende zon zetten we zeil richting de krijtrotsen van Beachy Head. We pikken allemaal nog net de laatste stroming mee tot de kaap.
Bij het ronden voelen we een oostelijke wind opkomen. Mooi! Fok wordt uitgeboomd en we vlinderen langs de rood-witte vuurtoren onderaan de krijtrotsen. 
Op alle boten zien we activiteit: de Mercedes zet direct een spinnaker, op de Yulunga wordt de rode gennaker gehesen, en we zien meer zeilen uitgeboomd staan. Heerlijk varen. 
Lekker tempo er in. Mag ook wel, want de komende 4 uur staat de stroming tegen en we houden de berichten over mogelijke onweersbuien in de avond in de gaten.
Uit diverse hoeken komen zeiljachten onze kant op, gericht op dezelfde boeien bij de smalle doorgang van de Looe als wij. Na het marifoonrondje vraagt een ons onbekende boot voor de zekerheid waar wij heen gaan, want hopelijk was er voor hen nog plaats in Cowes of “gaan jullie daar met z’n allen ook heen?”. Geen zorgen, wij gaan naar de leukste plek bij Cowes, de Folly Inn (subjectief, ik geef toe). Er is altijd plaats genoeg.
Jules en Sivy zitten al een tijd bij de mast in de schaduw van het zeil te lezen. Wind is er niet meer. Het is nu ongekend warm. Jules loopt al springend over dek op z’n blote voeten, alsof er hete kooltjes op liggen. 
Op Solent Radio wordt de progressie van de Solent-Mainland zwemmers bijgehouden, tussen de veerboten, hovercrafts, containerschepen en boten zoals de onze door. 
We naderen Cowes met laag water. En dat niet alleen: ook met de log op 29.999. Is dat niet geweldig: op de River Medina, in Cowes gaat die teller naar 30.000 mijl. Gevaren met de Sentijn sinds 2010. River Medina waar we al zolang komen, al in de vorige eeuw!
Toen Gary nog de baas was van de Folly Inn, toen er ook al op zaterdagavond gedanst werd op de tafels daar...
Geen champagne maar bier over de boeg van Shaula als dank voor de vele mijlen samen.
En in de avond meteen naar de Folly.

Dag 6 - 7 en 8. Weekendje Isle of Wight.
De vrijdagochtend begint met hardlopen. “Zullen we het rondje om de River Medina doen?”, gooit Paul gisteravond in de groep bij het eten. “Hoeveel is dat wel niet?” “9 mijl. Landmijlen, dus zo’n 14,5 km.”
Jeetje, ik heb nog niet meer dan 10-12 gelopen; t is warm; .....twijfel slaat toe. Ik besluit, samen met Ruud, naar Newport te lopen naar het begin van de Medina. Paul, Jules, Rob en Anton gaan voor het hele rondje. Er gaat nog een hele ploeg lopers op pad. Tegen de tijd dat ik terug aan boord ben, zie ik via “zoek mijn iPhone” dat Paul de Chain Ferry van Cowes naar East Cowes al genomen heeft. Ze zijn aan het laatste kwart begonnen. 
Sivy haalt ze op met de dinghy aan de overkant bij de Folly. Missie succesvol volbracht.

Vanavond hebben we de White Party op de steiger. Morgen gaat de wind aantrekken richting 5-6 bft; zondag naar ZW 7-8 bft. Vandaag nog rust.
Traditiegetrouw halen we 45 beefburgers bij de slager in High Street en een aantal vegaburgers voor de BBQ. Ruud en Mieke halen de bijbehorende broodjes, uien en sla. In Cowes lopen we Dave, de havenmeester van Folly Reach, tegen het lijf. Allerhartelijkst als altijd. 

Tot laat in het donker wordt er gefeest op de steiger.

Zaterdag is een excursiedag voor we morgen met de harde wind en regen “gekluisterd” aan boord zitten. 
Samen met de Mercedes en Rooie Sien pakken we de diverse buslijnen naar The Needles, op de Westpunt van het eiland. Uiteraard in de bovenverdieping van de dubbeldekkers. De wandeling naar het uitzichtpunt op de Needles gaat al tegen de wind in en bovenaan waai je uit je vel. We kunnen bijna hanggliden zonder hangglider en Sivy’s staart staat horizontaal. Schitterend zicht op de krijtrotsen, de volle zee en Alum Bay. De kleurschakeringen in het water, door het spel van zon en wolken, blijven onze aandacht trekken. En ver beneden ons zien we toch nog een durfal op een zeilboot met alleen de fok uit richting de Solent gaan. Voor de wind, maar de stroom staat al tegen. Beide zijn fors. Al turend blijven we de vorderingen volgen en zien dat de fok weggedraaid wordt. Anton pakt MarineTraffic erbij en ziet dat het een Engels jacht is, met lage snelheid. We verwachten ieder moment de reddingsboot te zien  aanstuiven. Maar voor het zover is gaan we onszelf in rustigere omgeving brengen. Een teagarden bij een lokale boerderij, bereikbaar via een weiland met koeienvlaaien, is de perfecte stop. 

We hebben de West gehad. Op naar de Oost. Paul heeft een lang gekoesterde wens om de haven van Bembridge te bezoeken. Al 25 jaar op het lijstje. Het wordt de missie van de hele groep. Als we later vanuit de dubbeldekker op Ruud en Mieke neerkijken bij de bushalte in Sandham, wordt de expeditiegroep uitgebreid. “Als het tegenvalt, Paul, kost je dat een grote bier”, waarschuwt Anton lachend. 
Op Google maps houden we bij waar we eruit moeten, met al die extra afslagen van de busroute. Recht tegenover de Bembridge Yacht Club stappen we uit en lopen het strandje op. De havengeul is ver drooggevallen, met boeien op het zand.  Paul is blij! En trakteert op bier en thee op het terras op de eerste verdieping bij de members only Yachtclub, visiting yachtsmen welcome. In de fraaie club hangen de bouwtekeningen van de Bembridge Redwing.
De groep bediscussieert of OceanPeople deze haven in de lijst moet opnemen. Eindstemming is “ja”, maar daar moeten we wel aan rekenen. Op gunstig tijdstip binnenkomen. Dat is wel aan ons besteed.
Bij de bar wordt nog gevraagd waar we vandaan komen en of we het gastenboek willen tekenen. Een andere bezoeker luistert mee en vraagt of wij van al die schepen bij de Folly zijn!


Het wordt al later, dus tijd om verder te bussen. Half uur wachten op 1 plaats is te lang, dus lopen we alvast naar de volgende halte. En de volgende. Langs woonboten, ook te huur. Bordje gefotografeerd. Je weet maar nooit. 
“Als jullie voor 21.00 uurbestellen aan de bar, kunnen jullie nog eten bij ons.” Dit is het teken om vanuit de bushalte de heuvel af te rennen naar de Folly, tieners en volwassenen. “You have seventeen minutes to order.” Kom op jongens, snel beslissen.
De zaterdagavondwordt afgesloten met het fameuze dansen op de tafel. Eindelijk, na 20 jaar, sta ook ik op de tafel bukkend onder het donker eiken balkenplafond te dansen bij de live muziek. Beeldmateriaal beschikbaar maar zal niet gepubliceerd worden :-).




zondag 29 juli 2018

Dag 3 en 4 - Hoge temperaturen en geen golven

Blog Sail Scilly dag 3 Boulogne-sur-Mer en dag 4 naar Eastbourne

De eerste OP-Run gaat van start met 9 fanatiekelingen, die elkaar nog met een eerste blik proberen in te schatten voor wat betreft tempo. 


De route wordt de stad Boulogne-sur-Mer in en heuvel op naar de oude ommuurde stad. Rondje op de stadsmuur. En terug. Zo’n 40 minuten, terwijl de zon al de boel opwarmt.
Tegelijk met ons start ook de OP-Wandelclub met 8 leden. En hun eigen route.



Ik vind de ochtendsfeer in een nieuwe havenplaats altijd geweldig. Al rennend maak je het ontwaakmoment mee. Rolluiken bij winkels gaan omhoog, bij de bakker staat al een rij klanten, een veegwagen maakt de goten schoon, en de eerste Fransman zit met een koffietje op een terras naast Chez Jules.

Ondertussen loopt het zweet in mijn ogen, want de hittegolf zorgt ook aan de kust voor hoge temperaturen.

In de marina worden de lege boxen in de avond weer gevuld. Met name zeilend Nederland is “on the move”. 
In de avond borrelen we op de steiger met de groep met uitzicht op de met pokken begroeide palen onder de kade bij laag water. Een aantal bemanningen kent elkaar van eerdere reizen met ons, andere zijn of helemaal nieuw of van andere edities. Vrolijk gepraat en gelach vult de ruimte. Door de meute heen loopt de bemanning van weer een andere OceanPeople Adventure Cruise. Ook op route naar het Zuiden. Geweldig!

We maken ons op voor een nieuwe warme dag varen, naar Engeland met weinig wind in de voorspelling.

Dag 4


Er is geen wind. De zon schijnt. Het vrachtverkeer in het verkeersscheidingstelsel tussen Frankrijk en Engeland ligt perfect verdeeld voor ons. We kunnen zonder vertraging "met koers en snelheid behouden" oversteken.


Het wordt warm in de kuip. Bij hoge uitzondering mogen Jules en Sivy achter de boot zwemmen. De motor gaat even uit; we dobberen langzaam op de plaats. Afkoelen, factor 50 smeren.

En toch ook onderweg het weer bekijken. Het is nu woensdag. Vrijdagochtend wordt er onweer verwacht; zaterdag hardere zuidwestenwind. Van de haven van Eastbourne, onze bestemming van vandaag, in 1 keer naar Cowes is ruim 65 mijl varen. De stroming rond Beachy Head en later op de Solent staat niet heel gunstig voor dat traject. Toch gaan we dat doen en slaan Brighton over. Onderweg zijn we al aan het bellen met de havenmeesters van Brighton (“we komen niet”) en Folly Reach bij Cowes (“kunnen we 2 dagen eerder komen?”). We kennen Dave van de Folly erg goed, en hadden gister ook al contact gehad over ons plan. “No problem. We've reserved the pontoon for you.”
Laatste stuk naar Eastbourne zeilen we nog lekker, en komen met laag water aan bij de nauwe, uitgebaggerde, geul naar de marinasluis. Geheel volgens plan. 
In de sluis kolkt het water uit de marina door de sluisdeur.


Primrose gaat buiten voor anker, voor de korte nacht. Morgen om 5 uur (Engelse tijd, 6 uur Nederlandse tijd, dus valt "reuze" mee) gaan we door. 
Door de warmte koken we minimaal en proberen door te douchen af te koelen.
Een ongekende ervaring in Eastbourne :-).